Kominn tími á blogg? Ég fékk skammir og tek það til greina. Ein og ein hræða enn að tékka svo það er eins gott að fullnægja bloggþörfum þeirra:P
Hvað get ég sagt...
Slit-tékk
Gyllinæð-tékk
Crocksskór-tékk
Háralitur sem loðir við allt nema hárið á mér-tékk...veggurinn er með fallegann háralit sem mig langaði í.
Á ég mér endurreisnarvon? Ég er allt það sem ég hef hæðst að í háa herrans, og þessu linnir ekki. Ég á eitt þrep eftir í kvennahlaupsbolinn en ég læt það nú vera. Held í restina af sæmdinni minni.
Þrátt fyrir óhugnalega upptalningu hér að ofan þá eru þetta búnar að vera yndislegar vikur að mestu. Barn og betri helmingur í fríi og ég fékk að hafa nóg fyrir stafni. Fórum í útilegu í húsi á hjólum, parkeruðum á Þingvöllum í rigningu. Það var huggulegt...þangað til batteríin í fartölvunum báðum kláruðust. Jebb við erum ekki upp á marga fiska í útivistinni en ég verð að segja ykkur að Gray´s anatomy eru skemmtilegir þættir.
Litla dnaið mitt er farið að spjalla við mig og er eins frábært og það gæti orðið, kannski þessvegna sem ég þrauka upptalningu númer 1 og 2 betur þar sem ég býst við að eiga annað eins í vændum. En frumburðurinn er frábær í alla staði.
Núna er að síga á seinasta hlutann á þessu ferli og ég er ansi ánægð bara með að vera með slit því þetta hélst inni allavega enn. Það er fram úr björtustu vonum. Það er allt búið að ganga eins og í sögu..þannig og ég hef ekki yfir neinu að kvarta. Að væla yfir slitum er eitthvað sem væri kjánalegt þar sem dagar bikinis og magabola kvöddu á svipuðum tíma og Dr. Alban. Þannig að þetta skiptir ekki miklu. Ég hef líka verið einn furðulegur aðdáandi öra og finnst eitthvað heillandi við ör. Skemmtilegt að heyra líka allskonar sögur af allskonar örum. Mín eru samt að verða eins og skemmtileg skrappbók.
Fólk er byrjað að stoppa mig úti á götu og spyrja mig hvort ég sé búin að gleypa hval. Ég svara þessu yfirleitt á þann mátann að fólkið í Óla fjölskyldu fæðist flest með höfuð í yfirstærð og ég fái litlu um þetta ráðið. Þau eru bara svona. Rétt eins og gyðingar fengu stórt nef.
Ég semsagt nokkrum sentimetrum frá því að geta leigt mig út sem æfingabolta þar sem ég rúnast svo vel á öllum köntum að ég þarf ekki að nota fæturna eins og áður. "Lyfta og stíga" er úr sögunni, prikið sem rúllar mér af stað dugar fínt.
Ljósmóðirin horfði á mig um daginn og sagði "jæja elskuleg....finnst þér þú ekki hafa blómstrað svolítið síðustu vikur?"
Ég er búin að blása út og ekkert eins og nein blóm sem ég hef séð. Þetta var númer 2 í krúttskalanum þar sem hinn læknirinn minn notaði orðið bólstruð. Það er eitthvað sem ég kann alltaf vel að meta. En blómstra...ég veit ekki.
Hún er yndi og sagði mér varfærnislega að það þyrfti að senda mig í vaxtarsónar því höfuðlag föðurs dekkaði ekki sem útskýring á þessu flykki.
Ég fór og það er allt í lagi. Ég bíð bara spennt eftir að fá litla tröllið í hendurnar.
