Gestir velkomnir..?

Hér í holunni okkar litlu erum við enn að koma okkur fyrir, jám það er komið ár síðan við fengum afhent- rétt munað hjá þér lesandi góður!

Eitt af því sem hefur plagað mig hvað mest í þessari hálfkláruðu íbúð er baðherbergið okkar.
Þeir sem mig þekkja vita hvað ég hræðist einna mest í þessum heimi .....stíflur og silfurskottur.
Á baðherberginu okkar á eftir að þétta göt á milli gólfs og flísa. Þar á milli koma upp gestir að næturlagi og hræða úr mér líftóruna....
Leikurinn "Á ég að láta þetta gossa í brækurnar eða takast á við óttann og pissa á 100km hraða með lokuð augun, skjálfandi á beinum og láta svitann í lófunum ekki líma pappírinn fastann og taka meiri tíma?" er búinn að vera misskemmtilegur.
Þegar maður er samt í svona ástandi þá er ekki annað í boði en að fara og leika þennann leik sjaldnar en 20 sinnum á nóttu þar sem hýsillinn minn er farinn að stela plássinu frá blöðrunni og notar hana óspart sem skemmtilegann boxpúða.
Ég verð að segja að fyrri kosturinn er því oft búinn að vera ansi freistandi :S (gerði það samt ekki)

Þetta er búið að taka á undanfarið en núna um daginn gerðist svolítið. Ég herti upp hugann, tók öskurstökk og hoppaði líklega á pabbann.
Þarna var heil fjölskylda, Stóri og Litli og enn minni. Ég sá þegar æsingurinn var afstaðinn að stóri var orðinn að lestarslysi. Ég verð því að viðurkenna, hvort sem um hormónum er að kenna eður ei, að ég fékk samviskubit.
Matthildur var að borða popp um daginn og hafði misst eitt á baðinu (eða er í samstarfi gegn mér og er með gestina í fríu fæði) en litli tók bróðir sinn og faldi skjálfandi á bakvið poppið. Ég hafið ekki orku í meiri dramatík en gat ekki annað en slökkt ljósið hjá þeim greyunum og lokaði hurðinni. Þetta varð því upphafið af baðherbergissáttum.
Ég er samt með sílíkonþéttið inni í skáp og er að hugsa um að skilja á milli heima þrátt fyrir góðann lærdóm.
Takk litlu vinir.

blogg

Ég held að það sé farið að líða of langt á milli skrifa, ég gleymdi leyniorðinu og komst ekki inn. Það segir allt sem segja þarf.
Ég hef verið skömmuð fyrir að vera löt við að skrifa en ég verð að segja að það er skárra að skrifa lítið en fullt af hundleiðinlegum færslum af banka og bónusferðum, veikinda og prófasögur. Læt alla hina bara um það.
Það er bara svo lítið að frétta.

síðan síðast er ég..

Búin að nýta kosningarrétt minn og kjósa rétt
Búin að segja of mikið við fólk sem kýs ekki rétt, verð að fara að hætta þessum stælum
Búin að fara í bíó, það gerist enn þó það sé sjaldan
Búin að hoppa af gleði yfir því að frumburðurinn sé farinn að tilkynna hægðarlos
Búin að fá flestar einkunnir úr skólanum, sýnist allt stefna í að fyrsta Ba-árinu mínu sé lokið, þó eru tvö eftir.
Búin að hanga of mikið á barnalandi..á maður að segja frá þessu á blogginu sínu
Búin að velta fyrir mér barneignum þroskaheftra of mikið
Langa til útlanda..sem er reyndar ekkert nýtt
Saknað vina minna.
Farið í bíltúr á fallegasta bíl í heimi
Fagnað sumri
Skammast mín fyrir tónlistarsmekk minn í fyrsta skipti á ævinni
Enduruppgötvað skemmtilegar hljómsveitir sem fengu að víkja of lengi í bílnum fyrir léttstöðinni, (stöð fellamamma i crocks og kvennahlaupsbolum) Fæ aldrei nóg af þeim eða því að tala um þær.
Dansað á stofugólfinu, of langt síðan síðast, varð móð
Þakkað fyrir að nágranninn fór ekki mínutu fyrr út með ruslið og næstum séð hamaganginn í stofunni
Séð mér til mikilla hughræringa myndir af mér á netinu síðan í barnaskóla (Minnti að ég hafi verið frekar smart..bömmer)
Hlegið af Huldu vinkonu fyrir að hafa verið hallærislegri en ég og þakkað fyrir það þegar ég sá mínar myndir. Hún toppar allt.
Glaðst yfir fyndnu fjölskyldunni minni.
Fengið að vita kynið á bebetwo og þagað yfir því.
Og að lokum fengið brjóstaþoku á svo háu stigi að ég gleymi öllu og þar á meðal hinu sem ég er búin að vera að gera og hvar ég setti símann og kortið...sorry óli.