Gleðileg Jól!

..og vonandi eruð þið búin að hafa það sem best. Jólin okkar eru búin að vera indæl fyrir utan húsmæðraflensu. Ég verð að segja að það tókst ansi vel upp með jólakalkúnan. Án efa hefði hann unnið í kalkúnakeppni því hann var anso gómsætur, að frátöldum nokkrum sikkerisnælum sem komu í stað spotta. Húsmóðirin átti ekki stoppunál.

Það er annars ofboðslega gaman upplifa jólin með þriggja ára stelpugrís. Fyndnir frasar vella upp úr henni eins og hún sé að fá greitt fyrir það og akkuru skeiðið er hafið.

Matthildur sagði nei takk þegar ég tilkynnti henni að hún fengi í skóinn í 13 daga fyrir jól.

"Afhverju?"

"Af því að þeir eru svo indælir matthildur, koma bara með fulla poka af gjöfum og gefa góðu börnunum".

"Afhverju mamma?"

"Af því að þeir gera það bara"

"En mamma ég vil ekki fá hann á gluggann minn, ég vil ekki fá jólasveininn heim til mín, ég er svo feimin við þennann mann".

Þá rann upp fyrir mér að það er ekkert sjálfsagt að ókunnur skrýtinn maður sé að gaufa í glugganum hennar á nóttunni. Ég sagði henni að hún gæti sofið inni hjá okkur..eins og alltaf, en stígvélið mætti vera í hennar glugga. Brósi mátti líka hafa sinn skó þar. Það voru ekki margir dagar liðnir þar til skórnir hennar voru orðnir tveir og hún fór að vakna fyrir dögun til að tékka.

Síðasta daginn fékk kertasníkir 2 sprittkerti án þess að við hefðum nokkuð með það að gera.

Núna er alltaf verið að hringja inn jólin þegar klukkur hringja úti. Gleðileg jól....mörgum sinnum á dag.


P.S myndin er af Mr. Sufjan Stevens, fyrrverandi tilvonandi manninum mínum. Ég viðurkenni að ég á þennan plastjólasvein sem hann heldur á, við stálum honum á tónleikunum hans í Fríkirkjunni. How very christmasy...;)

Fyrir ykkur fitnessfrík

Ég viðurkenni

Að ég er haldin leyndarmálablæti.

þessi síða uppfærist á sunnudögum og bíð ég alltaf spennt.
Ég elska að vita leyndarmál, ég kjafta þeim aldrei en ég fæ einhverja varmatilfinningu þegar fólk treystir mér fyrir leyndói. (koma svo)

Ég finn mig því knúna til að deila með ykkur hjartavermandi leyndarmál í skammdeginu.

Ég viðurkenni því hér með að ég er haldin þeirri áráttu að verða að snúa klósettpappírsrúllunni við ef hún snýr "öfugt" á statífinu. Það myndi ég gera sama hvort ég væri stödd á Bessastöðum eða Hlemmi.

Vona að þessi vitneskja hafi vermt ykkur um hjartans rætur.

Kv

P.S. Ég er búin að tala mikið um Dj Bobo í kvöld. Ég elska Bobo, verst að ég virðist alltaf vera ein sem man eftir þessum Jackson tíunda áratugarins.

Njótið vel, Pís át

snillingur dagsins..

.. er kennarinn minn í hönnun og tíðaranda. Í upphafi kúrsins sagði hann, "þetta verður skítlétt próf, formsatriði og ég tek fyrir það að þið séuð eitthvað að glósa því ég trúi ekki á svoleiðis. Sitjið þið horfið og njótið."
Kl 1300 í dag setjumst við í prófastellingarnar og snillingurinn hefur raust sína. "Ég sagði ykkur að þetta yrði skítlétt próf og þið þyrftuð ekki að hafa fyrir þessu, það var lygi- Gangi ykkur vel."
Ég hef aldrei heyrt jafn taugaveiklaðann hlátur og þann sem braust út. Enda var prófið villuveiðari og margir svitnuðu meira en góðu hófi gegnir.
Ég get samt ekki annað en hlegið að þessu.
One down, one to go.

Tekið af Hugsandi.is

Í tilefni af hundrað ára afmæli Jóhannesar úr Kötlum skrifaði Jón Sigurðsson framkvæmdastjóri einkar fallega minningu um skáldið sem varpar kannski skýrara ljósi á þær óreiðukenndu hugleiðingar sem hér fara á undan.(1)
Jón kynntist Jóhannesi þegar sá síðarnefndi var kominn á efri ár og horfði yfir líf sitt og reynslu – og það með nokkrum vonbrigðum. Vonin um sigur sósíalismans varð æ fjarlægari en í staðinn var komið siðlaust neyslusamfélag sem einkenndist af græðgi og heimtufrekju og „drýldinn vélskófluverkalýður sem heldur að sósíalisminn sé bíll og þjóðfrelsisbaráttan íbúð“ eins og Jóhannes orðaði það í bréfi til Einars Olgeirssonar. (2)

(1) Jón Sigurðsson, „„- Ég finn ég verð að springa…“ Að boða og iðka af einlægni“. Tímarit Máls og menningar. 60:4 (1999), bls. 25-50

(2) Jóhannes úr Kötlum, Vinaspegill. bls. 232 ↩


Af því að ég er með heimagreindan athyglisbrest þá flýg ég úr listasögu í allt aðra sögu og fer síðan á vefflakk. Ég var að lesa texta sem mér fannst eitthvað áhugaverður og er þetta glimps úr honum. Eitthvað hljómar kunnuglega en það má skipta bílnum út fyrireinkaþotu og íbúð yfir í penthouse í NY ...

(æh það er svo leiðinlegt að nota blogger til að skrifa svona að þið verðið að afsaka uppsetningu og feitletur

p.s Ég ætti kannski bara að hætta að lesa..og fara að sofa?

Ekki fyrir viðkvæma

En my god hvað ég hló að þessu...
Já maður þarf að horfa aðeins inn í þetta, ekki gefast upp.
Kannski hefði ég bara átt að fara fyrr að sofa?

Skamm Rúv

Mér var svo gróflega misboðið í gær.
Ég var nýbúin að borða, veit ekki hvort það sé gott eða vont, en mér verða á þau mistök að kveikja á fréttunum. Ég sat södd og sæl í sófanum og þá birtist frétt um sýkta síld sem veiðst hafði á einhverjum miðum í ballarhafi.
Þetta hefði verið alveg nóg og smá viðtal við leiðan sjóara. En það sem birtist mér var fullur skjár af síldarflaki sem var verið að kreista þannig að úr þeim vall gröftur eins og leir í hvítlaukspressu. Ég hélt að ég myndi kasta upp á stofugólfið af viðbjóði og ekki er ég nú kllígjugjarnt stelputrýni. Fyrr má nú misbjóða en ofbjóða.

Helstu félagar mínir núna eru Bubbi, Dóra, Lína, Gulla, Sammi, Doddi, Elías og Obbsídeisí.
Ég horfði á mynd um fanga í dag. Ég held að þeir hafi það ekki svo slæmt, þeir fara út að leika sér og það er eldað ofaní þá. Þessa daga fer eg ekki út, elda sjálf og þríf og helst við í 80 fm alla daga. Ég held að einangrun sé orð sem má alveg nota.
Ég finn samt meira til með litla mínum sem deilir þessari einangrun með mér. Kannski það heiti þá ekki einangrun?
Á miðvikudag förum við aftur í röntgen. Vonandi fáum við þá að vita meira og vonandi vonandi fer þessu ástandi fljótt að ljúka.