Laugardagsleiðindi og stolið lag

já það er merkilegt hvað er hægt að halda kjánahrollinum í manni í langan tíma samfleytt. Blessað ríkissjónvarpið veit bara ekki hvað það á að gera við peningana sem nauðungaráskriftin gefur af sér og við sitjum uppi með þessa árlegu kjánabólur. Verð reyndar að segja að ég kaus Dr.spock því Óttarr bjargaði alveg kvöldinu.
Ég hlustaði síðan á Ragnheiði gröndal syngja þetta lag sem á að vera eftir hana Margréti Kristínu Sigurðardóttur aka Fabúlu.
http://http.ruv.straumar.is/static.ruv.is/evrovision/laugardagslogin/dontwakemeup.wma (verðið að kópera link, get ekki sett inn linka viva mac)
og hugsaði með mér...WTF þetta er bara alveg eins og þessi hérna snilldarslagari í leiðinlegri útsetningu.
Hlustiði á viðlagið!


Eru allir með gleymskugas í nebbanum?

LOST og ellin

Merkilegt nokk þá eru þessir þættir enn í fullu fjöri. Þetta er eins og tannpína sem hverfur en kemur aftur og aftur. Ég er endalaust pirruð yfir þessu áhorfi en ég get bara ekki annað. Ekki að tannpína sé neitt fíkniefni fyrir mér en þessir þættir eru það samt. Ég get ekki látið þetta eiga sig fyrr en ég veit hvernig þetta fer allt saman. Það er svo merkilegt við þessa þætti að því meira sem maður horfir því minna veit maður. Ég veit semsagt mínus 4 seríur sinnum 2. Og þar hafið þið mína stærðfræði;) Núna er ég semsagt búin að horfa á 3 þætti í nýjustu seríunni..og jú það er margt að gerast og nei ég veit ekkert hvað er að gerast en...úff bara. Nú er ég komin aftur með áðurnefnda tannpínu því þetta hverfur ekkert heldur þarf ég að eyða tíma mínum í þetta núna vikulega.

En talandi um góða þætti (kannski ekki lost og kannski jú) þá eru dönsku þættirnir glæpurinn (forbrydelse ehh ehh forbrydelsen eða et? Danskan mín fer þverrandi)En þessir þættir eru stórkostlegir. Klár stúlka eins og ég er ekki að sjá í gegn um þetta eða vera nálægt því að vita hver morðinginn er. Við hjúin segjum reglulega "það er svooo pooottþétt þessi" og aldrei erum við að tala um sömu manneskjuna. Eins gott að við völdum okkur annað starf en glæparannsóknarteymi, því við myndum sökka sem eitt slíkt. Já og talandi um að vera orðin svo gömul að vera farin að horfa á glæpaþætti á rúv og í þokkabót danska (þetta var mælikvarðinn minn á elli þegar ég var lítil, frænka mín horfði á alla skandinavíska þætti á rúv og ég hugsaði með mér, þegar ég verð svona gömul þá verður sjónvarpssmekkurinn minn enn Parker lewis og Vistaskipti og þar fyrir utan ætla ég að vera ógeðslega smart mamma og vera bara í levi´s 501 og stuttermabolum innanundir levi´s boli) Onei, hér er ég talandi um dagskrána á rúv og samt með stöð 2. En klown er það fyndnasta sem ég hef séð. Elskann.
Jæja yfir og út. Vonandi fer næsti lost þáttur að koma.

mömmuvinnan..

Þá er það taka 3 af veikindum, Nói var að lagast af RS-num en um leið og það kom í lag eftir 5 og tæplega hálfa viku þá kom bakslag og hann er að veikast aftur. Við förum til læknisins aftur á morgun til að sjá hvort það sé eitthvað nýtt eða hvort að sýklalyfin hafi ekki virkað fyrir eyrun hans Mosa litla.
En þar fyrir utan er ekki mikið að frétta, ég minnkaði skólann hjá mér allverulega og er því bara að taka 6 einingar núna. Það er mikill munur þar sem veikindaálagið var alveg nóg og ég var komin með krónískann hnút í magann því ég gat lítið mætt og þar fyrir utan er ekki mikill svefn í veikindunum. Svo til að setja berið á rjómann þá er ég orðin lasin líka. Vei.
En febrúar klárast og líka mars og þá er farið að styttast í sumarið. Ég hlakka rosalega til sumars og vonandi getum við bæði verið í fríi og leikið við börnin okkar. Það er kærkomið frí hjá okkur báðum.

Við erum enn ekki búin að gefa barninu nafn í þjóðskrá þó hann gangist undir nafninu Nói Hrafn. Ekki að því verði breytt neitt en það þarf víst að koma nafninu á hagstofuna og hann heitir því enn bara Drengur Ólafsson í kerfinu. Við ætlum að fara að bæta úr þessu og skíra hann fljótlega en páskarnir koma þar sterklega til greina. Það er ekki annað hægt þar sem við förum að næla okkur í dagsektir fyrir að skerða rétt barns á nafni. En það verður nú sem betur fer ekki fyrr en eftir 6 mánuðina.

Við erum eins og áður var sagt mikið búin að hugsa um að færa okkur á stúdentagarðana á Vellinum gamla. Ég held að það sé fín lausn í bili því húsnæðið sprakk fyrir svoldlu síðan og þrengir meira og meira með hverjum deginum. Ég skil enganvegin hvernig fólk fór að þessu í gamla daga með 20 stykki af börnum í einu herbergi og annað eins í hjónaherberginu. Ég er alveg lens. Þá kemur inn þessi nægjusemi sem þrífst ekki í þessu þjóðfelagi, hvað þá á þessu heimili þar sem mamman er jafn sjúk dótið og börnin. Við fáum samt ekki að sækja um fyrr en í mars held ég og þá fáum við að vita hvort það verði bætt við íbúðum eður ei. Það hlýtur samt að vera því það eru billjón íbúðir þarna sem standa tómar og við vildum gjarnan fá eina. Það er samt rosalega erfitt að hugsa til þess að fara til Keflavíkur. Ég held að þetta sé einn af fáum stöðum á landinu sem ég hef svarið þess eið að flytja aldrei til. Má vel vera að þetta sé einhver púkaháttur í mér en þetta bæjarfélag hefur mér aldrei fundist aðlaðandi að neinu leiti. Vonandi að Völlurinn sé ekki sami hnakkabærinn,

Þetta er kannski ekki sú mest upplífgandi færslan en til að hressa ykkur og mig þá verð ég að setja þessa mynd inn.


Það er einhver snillingur sem var að búa þetta til og mér til mikillar gleði er ég loksins loksins að komast í animationkúrsinn langþráða í skólanum. Byrjar á morgun og JEI ég hlakka til:)

allir lasnir heima í photobooth:)

á reyndar ekki afmæli fyrr en í september..