ægissíða

Það er gott að búa í vesturbænum. Við Nói fórum í kuldanum í gær og lögðust í grasið og teygðum úr okkur.
Tekur einhver eftir því að barnið lítur alveg eins út og pabbi sinn á síðustu myndinni?

sól

Sonurinn er alltaf á hausnum. Ég brá á það ráð að smella hjálm á hann. Ég hef oft gantast með þetta, en í dag varð þetta fúlasta alvara eftir svæsna dynki. Hann var svoldið rogginn með þetta frábæra höfuðfat.

Dagurinn var samt hinn huggulegasti, við fórum í grasagarðinn með krossgátublað og barnið svaf værum blundi á teppinu. Það komu nokkrar endur vaggandi að kíkja á hann en sneru við þegar þær sáu að hann átti ekkert brauð handa þeim og plóman hans bragaðist ekki vel.
Óli varpaði öndinni léttar, þar sem honum er ekkert um endur gefið.

Skamm chris, skamm

gleðilega þjóðhátíð folks

Vaknaði eftir útsof..þeas kl 9. Skipti við manninn og leyfði honum að lúlla. Við bökuðum saman mæðgur og litli lúlli horfði á.
Við skelltum okkur síðan í spariföt og vatnsgreiddum drenginn og hlupum af stað í "skrúfugöngu"*á Hagatorgi. Við komum of seint enda tekur kökubaksturinn sinn tíma:) Skrúfugangan var farin en við hlupum á eftir mamman hangandi í kerrunni í spariskónum og börnin hvöttu pabbann til hlaupadáða. (ekki í alvöru samt)
Náðum skrúfugöngunni þegar hún stoppaði, þeas var komin á leiðarenda. Fórum og keyptum gasblöðru handa frumburðinum sem var búin að spyrja endalaust um blöðru síðustu daga. Krakkinn ég, þurfti að fá að kaupa stærstu og flottustu blöðruna sem til var í básnum, auðvitað. Ég átti nú eftir að bölva seinþroskanum í mér því tvíburakerra með blöðruferlíki í viðbót í vindi, er ekki vinsælasta farartækið í 50 þúsundmanna þrengslum. Svoldið eins og að keyra Hummer á hjólastígum Kaupmannahafnar. Mörg ill augu og nokkrir með hornhimnuskemmdir eftir að hafa fengið blessaða blöðruna í augað.


Börnin í sól. Eitt sést og annað ekki.

Rákumst á litlu krúsluna hana Lovísu Lilly, mömmuna og ömmuna, okkur til mikillar gleði.


Mæðgurnar eldri


Nói með störuna á ömmuna sem hann ætlaði að eiga og fara með heim


Litli sæti kerruþjófurinn


Systur og bræður


Systur og bræður en ein á hlaupum


Tinmaðurinn ógurlegi og matta ekki alveg viss

Taka 2, en hún er ekki ánægð með hann


Búin að fá nóg, burt með hann...og ljónið líka

Við röltum síðan um götur og lögðumst í nokkur sólböð í góðu skjóli, sáum marga skemmtilega vini og vandamenn og sáum glimps af galdrakallinum í Oz. Matthildur er alveg eins og ljónið. Skíthrædd við fólk í búningum rétt eins og við dót sem hreyfist. Hún er ekki hrifin af því sem er ekki normalt og hagar sér eðlilega. (Sbr. myndum af tinmanninum fyrir ofan)

Matta segir Nóa leyndó og hann er spenntur í miðri sögu

Þegar heim var komið tók við grillveisla með skemmtilegu fólki og er dagur var að kveldi sofnuðu börn möglunarlaust á koddanum á innan við fimm mínútum. Börn eru óeðlilega falleg svona sofandi.

Dagur að kveldi kominn og börnin í draumalandi




Góður dagur og annar skemmtilegur á morgun. *Rop*.
Já eitt enn, það er skemmtilegt frá því að segja að eftir langt þrauk með ansans blöðruna þá sprakk hún á leið inn um dyrnar heima. Ansans.

Sumarfrískveðjur.

*Matthildur þverneitar að kalla þetta skrúðgöngu því augljóslega heitir þetta skrúfuganga. Ég endaði með því að láta í minni pokann svo framvegis verður talað um skrúfugöngur á þessu heimili.

svo margt likt.... (nostalgíuflokkur)

Jóhanna Marta stórasystir og Óli



Jóhanna Helga stórasystir og ég

Atburðir dagsins.

Matthildur klippti hárið á hestinum fína, því hann þurfti verulega á klippingunni að halda. Hann beið mín blautur og stutthærður á eldhúsborðinu, því hárskerinn hafði ákveðið að fara frekar að lita en að þurrka honum. Ég þarf greinilea að passa uppá það hvar naglaskærin eru geymd. Note to self.



Fór með eldri gorminn í ikea. Við skemmtum okkur prýðilega, sungum "allt fyrir oostina" í bílnum og borðuðum ís.
Vð hjónaleysin settum saman ikeahillu. Það var á mettíma og engin naglaför framaná. Allt gert rétt í þetta skiptið og jafnvel að við gætum sótt um vinnu hjá Ingvar K. við samsetningu húsgagna.
plan morgundags, lakka glugga og raða í hillur.

Labbakútur

tinna les "einn í heimi"

sætabaun

"ekki potímih" leikurinn

Glaða Matta

Endalaust glaðamatta

Glaðihrafn


Hissaglaðihrafn

grínarinn

Alvarlegi maðurinn

"mamma sjáðu ég er læknirinn"

Til að létta aðeins lundina, þá set ég inn myndir af fallegustu börnum heims.
"mamma ég elska hárið á þér, það er svo fallegt og svo góð lykt af því" ..er setning sem bræddi mig í spað. Hún grúfði sig í hárið og nuddaði sér uppúr því. Gullkornin eru farin að streyma og helst eitt á dag. Ég ætla að fara að vera duglegri við að skrá þetta hjá mér. Kem með best of fljótlega.

Mér er orða vant.

Ég spring inn í mér af reiði. Þetta er svo lítið brot af því sem er að gerast, svo lítið lítið brot.

Sakn

Tvennt grætti mig um helgina.

Ég horfði á lokaþátt Grey´s anatomy með skjálfta og ekka, blaut niður á bringu.



Hitt sem grætti mig var öllu mikilvægara. Sex and the city-the movie. Ég hef verið forfallin aðdáandi frá byrjun og kann marga þætti utanað. Ég hélt einusinni að ég væri Carrie, bara blönk í mun leiðinlegra landi. Þessi mynd stóðst algjörlega undir væntingum. Ég hló og grenjaði til skiptis. Ég var svo leið þegar mynd kláraðist því nú er ævintýrið alveg á enda. Farvel til vinkvenna minna 4.

Sunna og Kalli, innilegar hamingjuóskir með litla kútinn:*

Besta heimildamynd allra tíma!

Vóvóvó, ef ég hef einhverntíman kallað einhvern tölvunjörð þá dreg ég það algjörlega til baka! Var að horfa á þessa rosalegu mynd og fólkið í henni er ekki eins og við. Núna trúi ég á Cruise og Travolta og á vísindakirkjuna í einu og öllu, því það eru geimverur á meðal vor. Hólyguacamoly! Þetta er tækniútgáfan af myndinni Stevie sem fékk mig til að afneita tveimur klukkutímum í lífi mínu því hún kollverpti hugmyndum mínum um mannkynið. (þó svo að helgarvinna mín 2003 hafi verið búin að gefa mér glimps)
Mæli með því að taka sér svona 90 mín eða svo í að góna á þessi fyrirbæri og elska þetta innst inni við beinið. Og eitt enn..ég mundi eftir því á meðan ég horfði að ég, sú sem harðneitaði því að hafa áhuga á nokkrum tölvuleik, þá viðurkennist það hér með að ég gat spilað appelsínugula donkeykong tölvuspilið mitt með lokuð augun. Kannski ég ætti að hringja í worldchampionscorekeeperinn. Damn að ég hafi ekki teipað þetta.