Tvennt grætti mig um helgina.

Ég horfði á lokaþátt Grey´s anatomy með skjálfta og ekka, blaut niður á bringu.



Hitt sem grætti mig var öllu mikilvægara. Sex and the city-the movie. Ég hef verið forfallin aðdáandi frá byrjun og kann marga þætti utanað. Ég hélt einusinni að ég væri Carrie, bara blönk í mun leiðinlegra landi. Þessi mynd stóðst algjörlega undir væntingum. Ég hló og grenjaði til skiptis. Ég var svo leið þegar mynd kláraðist því nú er ævintýrið alveg á enda. Farvel til vinkvenna minna 4.

Sunna og Kalli, innilegar hamingjuóskir með litla kútinn:*