Suma daga þá hljómar allt eins og það sé að fara til fjandans. Talandi um að ólían sé að klárast, heimskreppa í aðsigi, glóbal warming sé að fara að drekkja okkur eða steikja, vindurinn og kuldinn hérna farinn að nísta inn að beini, myrkrið skollið á, bíllinn bilaður, meikið kláraðist og fataskápurinn er tómur (nei kannski ekki að bera þetta saman við heimskreppuna en má alvg bæta því við).
Aftur á móti þá getur ég líka snúið þessu við og séð að það er frábært hér þrátt fyrir kulda og bilaðann bíl. Börnin eru snillingar af Guðs náð. Ylja mér í kuldanum ásamt gullmanninum. Sjaldan betra að eiga huggulega fjölskyldu í kulda og myrkri og kúra öll saman í sófanum mjúka, síðan gefur það manni tilefni til að fara að kafa í kössum eftir ljósaseríunum og blása af þeim rykið. Fitan lekur af mér þegar ég neyðist til að hreyfa á mér rassinn og labba með vagninn á undan mér og hreina loftið gefur manni smá búst. Svo kannski verður bíllinn bara bilaður í smá stund í viðbót.
Þar sem myrkrið er mikið þá þarf maður varla að mála sig lengur þar sem maður sést lítið. Svo er maður líka í svo stórri úlpu núna að fötin innanundir skipta ekki máli. Kannski er þetta ekki svo slæmt;)
Way to live Pollyana....