verð eiginilega að monta mig líka

Óli setti þetta inn hjá sér og þá varð ég líka. Þetta er svona foreldrathing. Maður fær aldrei nóg af börnunum sínum. Rebekka skólasystir mín tók þessa fallegu mynd af Mosa litla. Hérna er slóðin þangað (vona að henni sé sama) :)

Ætli lausnin á þessum vanda sé þá að gifta sig ekki?

Elsku vinir.

Jæja, ég er búin að vera að spá í því að blogga um þetta í smá tíma en núna fannst mér kominn tími til. Þannig standa málin að við erum að flytja. Ég viðurkenni það fúslega að það verður án efa mjööög furðulegt að yfirgefa borgarmörkin en það eru nokkrar góðar ástæður fyrir því.
Ég ætla að nefna hér nokkrar.

1. Hér í huggulegu íbúðinni okkar erum við í 80 fermetrum. Við erum fjögur. Ef við flytjum þá komum við líklega til að verða í 167 fermetrum. Það er gooott kaffi.

2. Börnin verða í sitthvoru herberginu, leikherbergi og svefnherbergi. Okkur finnst það frábært og þarna erum við með stórann plús fyrir börnin.

3. Við fáum aukavinnuherbergi. Vinnuherbergi sem ég get nýtt þar sem ég þarf að stunda mitt nám með meira rými en eitt skrifborð. Það er frábært.

4.Við borgum minna og það er fínt á meðan efnahagsástandið er að fara til fjandans og við getum borgað niður skuldir og látið húsnæðið okkar borga af sér sjálft í útleigu. Það er gott.

5. Hérna erum við með einn fermeter, já einn fermeter af geymslurými. Það er ekki gott, í nýju íbúðinni erum við með stóra geymslu. Það er frábært.

6. Óli byrjar í nýrri vinnu sem er innan hans námssviðs. Það verður gott fyrir hann og enn betra fyrir fólkið sem fær hann í vinnu;)

7. Það er mun betra leiksvæði þarna fyrir börn og færri hættur en hérna í vesturbænum. Matthildur og Nói Hrafn geta farið út á róló og maður þarf ekki að díla við sömu áhyggjurnar og hér. Auðvitað er enginn staður áhyggjulaus en þarna eru þónokkrar hættur sem minnka.

8. Þetta er akkurat engin áhætta fyrir okkur að gera þetta. Ef þetta er fúlt og við hötum rokið, fáum myglusvepp, koxum á bensínkostnaði og ljótum fjölbýlishúsum, einangrumst og leggjumst í þunglyndi eins og svo margir góðir vinir okkar eru búnir að maaaarg benda okkur á, þá förum við bara heim aftur á Hagó.

Mig langar til að biðja alla vinina okkar um að finna jákvæði punktana og koma brosandi til okkar í sunnudagsheimsókn í sumar og vonandi næstu 3 ár.


Bkv,

Vala

oj bjakk

Ég var búin að gleyma því hvað það er ógeðslegt að fá gubbupest.

Litli og stórinn minn

Elsku kallinn, liggur þungt haldinn á spítala. Kom á mbl að þessi söngfugl hafi lent í bílslysi. Ég ásamt fleirum varð eitt spurningarmerki og ákvað að jútúba hann og datt niður á þetta gullmyndband. Vonandi hressist kallinn og gerir fleiri svona gullslagara og myndband í stíl.

Mr. Chuck Jones

Ég er svo glöð yfir því hversu líkar við mæðgur erum. Núna er "Horton hears a Who" að byrja í bíói og Matthildur fær að eiga allar auglýsingarnar úr mogganum og safnar þeim. Hún kemur líka reglulega með tilkynninguna " þegar ég er búin með hlaupabólu þá ætla ég að fara að sjá Horton!"
Ég er algjörlega forfallinn Seuss aðdáandi og hlakka held ég meira til en Matthildur og svitna í lófunum af spenningi.
Það er eitthvað við þetta allt saman sem er svo magnað.
Ég hef svo oft hugsað um hvort að Jörðin sé bara ryk í skónum hjá einhverjum. Það er oft gott að vita að ég sé ekki ein um að hugsa þetta.
En annað sem hrífur mig er hann Chuck Jones. Þegar ég var lítil og horfði rosalega mikið á tomma og jenna þá fóru ákveðnar T&J myndir afskaplega í taugarnar á mér. Það var ákveðið tímabil sem þær myndir spunnu en það voru teikningar meistara Chuck Jones. Ég verð að segja að ég hálfskammast mín fyrir að hafa fundist hann leiðindateiknari sem barn en í dag er hann einn af mínum uppáhalds. Hann er líklega svona Maradonna í teiknimyndagerð. Svo strákarnir séu með;) Aka hönd Guðs. djók.
Nei allavega þá er hann líka svona mastermind sem kom mikið að teikningum Dr.Seuss tiknimyndanna (grinch) og teiknaði heil ósköpin af öðrum skemmtilegum teiknimyndu, Læt fylgja link með á gamlar teiknimyndir.




updeit fann bara leiðindarremix af þessum tomma og jenna þáttum sem mér fannst alveg off í den.
sjá hér:

Skóblæti

Ég er haldin skóblæti. Það er ekkert sem lætur mig kikna jafn mikið í hnjáliðunum og fallegir skór. Ég er svo veik.

Updeit- ég er hugfangin af 10 skóm, það eru 5 pör og verðmætið eru um og yfir 100.000. (Ísland bezt í heimi?)
Ég vildi óska þess að ég væri Imelda Marcos. Allavega skil ég hana vel. Til hamingju með sýknuna Melda mín, vonandi finnuru eitthvað fleira fallegt til að kaupa þér.

Fór á þessa mynd í gær
Ég mæli með því að fleiri skelli sér á hana. Lofa því að það verða engin vonbrigði.

Ég geeeeet ekki lært þetta. Leiðindapróf.

En aðrar fréttir eru þær að við flytjum í sumar. Nú fæ ég mér træbal trampstamp, blítsa hárið og kaupi mér mjaðmagallabuxur og drekk bríser á miðvikudögum. Ég er búin að fara í ljós svo þetta er ekki jafn tímafrekt. Keflavík here we come:S

En að allri kaldhæðni slepptri þá fáum við líklega íbúð á Keili og Óli er kominn með nýja vinnu, hann segir betur frá því öllu.
Ég hlakka svo til að fá aðstöðu, jafnvel aðstöðu til að fara loksins að teikna og mála og börnin fá leikpláss og geymsludótið okkar þarf ekki að eiga lengur heima í stofunni, kemst í stelpublak vonandi tvisvar í viku, komin með átaksvinkonu og vonandi dagmömmu. Sweet. Nú erum við fjölskylda og það þýðir ekki að gráta 101 og 107. Það bætist vonandi við nýr bíll í staðinn.

Laugardagsleiðindi og stolið lag

já það er merkilegt hvað er hægt að halda kjánahrollinum í manni í langan tíma samfleytt. Blessað ríkissjónvarpið veit bara ekki hvað það á að gera við peningana sem nauðungaráskriftin gefur af sér og við sitjum uppi með þessa árlegu kjánabólur. Verð reyndar að segja að ég kaus Dr.spock því Óttarr bjargaði alveg kvöldinu.
Ég hlustaði síðan á Ragnheiði gröndal syngja þetta lag sem á að vera eftir hana Margréti Kristínu Sigurðardóttur aka Fabúlu.
http://http.ruv.straumar.is/static.ruv.is/evrovision/laugardagslogin/dontwakemeup.wma (verðið að kópera link, get ekki sett inn linka viva mac)
og hugsaði með mér...WTF þetta er bara alveg eins og þessi hérna snilldarslagari í leiðinlegri útsetningu.
Hlustiði á viðlagið!


Eru allir með gleymskugas í nebbanum?

LOST og ellin

Merkilegt nokk þá eru þessir þættir enn í fullu fjöri. Þetta er eins og tannpína sem hverfur en kemur aftur og aftur. Ég er endalaust pirruð yfir þessu áhorfi en ég get bara ekki annað. Ekki að tannpína sé neitt fíkniefni fyrir mér en þessir þættir eru það samt. Ég get ekki látið þetta eiga sig fyrr en ég veit hvernig þetta fer allt saman. Það er svo merkilegt við þessa þætti að því meira sem maður horfir því minna veit maður. Ég veit semsagt mínus 4 seríur sinnum 2. Og þar hafið þið mína stærðfræði;) Núna er ég semsagt búin að horfa á 3 þætti í nýjustu seríunni..og jú það er margt að gerast og nei ég veit ekkert hvað er að gerast en...úff bara. Nú er ég komin aftur með áðurnefnda tannpínu því þetta hverfur ekkert heldur þarf ég að eyða tíma mínum í þetta núna vikulega.

En talandi um góða þætti (kannski ekki lost og kannski jú) þá eru dönsku þættirnir glæpurinn (forbrydelse ehh ehh forbrydelsen eða et? Danskan mín fer þverrandi)En þessir þættir eru stórkostlegir. Klár stúlka eins og ég er ekki að sjá í gegn um þetta eða vera nálægt því að vita hver morðinginn er. Við hjúin segjum reglulega "það er svooo pooottþétt þessi" og aldrei erum við að tala um sömu manneskjuna. Eins gott að við völdum okkur annað starf en glæparannsóknarteymi, því við myndum sökka sem eitt slíkt. Já og talandi um að vera orðin svo gömul að vera farin að horfa á glæpaþætti á rúv og í þokkabót danska (þetta var mælikvarðinn minn á elli þegar ég var lítil, frænka mín horfði á alla skandinavíska þætti á rúv og ég hugsaði með mér, þegar ég verð svona gömul þá verður sjónvarpssmekkurinn minn enn Parker lewis og Vistaskipti og þar fyrir utan ætla ég að vera ógeðslega smart mamma og vera bara í levi´s 501 og stuttermabolum innanundir levi´s boli) Onei, hér er ég talandi um dagskrána á rúv og samt með stöð 2. En klown er það fyndnasta sem ég hef séð. Elskann.
Jæja yfir og út. Vonandi fer næsti lost þáttur að koma.

mömmuvinnan..

Þá er það taka 3 af veikindum, Nói var að lagast af RS-num en um leið og það kom í lag eftir 5 og tæplega hálfa viku þá kom bakslag og hann er að veikast aftur. Við förum til læknisins aftur á morgun til að sjá hvort það sé eitthvað nýtt eða hvort að sýklalyfin hafi ekki virkað fyrir eyrun hans Mosa litla.
En þar fyrir utan er ekki mikið að frétta, ég minnkaði skólann hjá mér allverulega og er því bara að taka 6 einingar núna. Það er mikill munur þar sem veikindaálagið var alveg nóg og ég var komin með krónískann hnút í magann því ég gat lítið mætt og þar fyrir utan er ekki mikill svefn í veikindunum. Svo til að setja berið á rjómann þá er ég orðin lasin líka. Vei.
En febrúar klárast og líka mars og þá er farið að styttast í sumarið. Ég hlakka rosalega til sumars og vonandi getum við bæði verið í fríi og leikið við börnin okkar. Það er kærkomið frí hjá okkur báðum.

Við erum enn ekki búin að gefa barninu nafn í þjóðskrá þó hann gangist undir nafninu Nói Hrafn. Ekki að því verði breytt neitt en það þarf víst að koma nafninu á hagstofuna og hann heitir því enn bara Drengur Ólafsson í kerfinu. Við ætlum að fara að bæta úr þessu og skíra hann fljótlega en páskarnir koma þar sterklega til greina. Það er ekki annað hægt þar sem við förum að næla okkur í dagsektir fyrir að skerða rétt barns á nafni. En það verður nú sem betur fer ekki fyrr en eftir 6 mánuðina.

Við erum eins og áður var sagt mikið búin að hugsa um að færa okkur á stúdentagarðana á Vellinum gamla. Ég held að það sé fín lausn í bili því húsnæðið sprakk fyrir svoldlu síðan og þrengir meira og meira með hverjum deginum. Ég skil enganvegin hvernig fólk fór að þessu í gamla daga með 20 stykki af börnum í einu herbergi og annað eins í hjónaherberginu. Ég er alveg lens. Þá kemur inn þessi nægjusemi sem þrífst ekki í þessu þjóðfelagi, hvað þá á þessu heimili þar sem mamman er jafn sjúk dótið og börnin. Við fáum samt ekki að sækja um fyrr en í mars held ég og þá fáum við að vita hvort það verði bætt við íbúðum eður ei. Það hlýtur samt að vera því það eru billjón íbúðir þarna sem standa tómar og við vildum gjarnan fá eina. Það er samt rosalega erfitt að hugsa til þess að fara til Keflavíkur. Ég held að þetta sé einn af fáum stöðum á landinu sem ég hef svarið þess eið að flytja aldrei til. Má vel vera að þetta sé einhver púkaháttur í mér en þetta bæjarfélag hefur mér aldrei fundist aðlaðandi að neinu leiti. Vonandi að Völlurinn sé ekki sami hnakkabærinn,

Þetta er kannski ekki sú mest upplífgandi færslan en til að hressa ykkur og mig þá verð ég að setja þessa mynd inn.


Það er einhver snillingur sem var að búa þetta til og mér til mikillar gleði er ég loksins loksins að komast í animationkúrsinn langþráða í skólanum. Byrjar á morgun og JEI ég hlakka til:)

allir lasnir heima í photobooth:)

á reyndar ekki afmæli fyrr en í september..

Matthildur fór á skauta í dag. Mikið sem mér fannst hún vera stór, og mikið sem mér fannst hún lítil á svellinu. Mömmunördið var ekki ólympiuefni á skautunum en hélt sér þó á fótunum. Varð líka að gera það því barnið þurfti að treysta á skassið svo hún dytti ekki líka. Við vorum eflaust mjög skrautlegar að sjá.

Mikið er annars erfitt að vera á skautum. Eftir að ég varð stór..eða svona um það bil stór þá er ég að upplifa allt öðruvísi og þar á meðal að hreyfing er ekki jafn easypeasy og mér fannst. Nokkur atriði sem ég hef tekið eftir. Ég get ekki a) farið á skauta án þess að fá krampa í fætur og kálfa, b) farið á skíði án þess að finnast fæturnir vera að gefa sig og hnéin í ljósum logum, c) að standa á höndum er ekkert gamanmál. Ég klúðraði næstum í mér mænunni þegar ég hugsaði sem svo að þetta væri bara að halda uppi kílóunum mínum með höndunum. Reiknaði kílóafjöldann síðan 1992 og sá að það voru ansi stór mistök. d) svona frekar augljóst eftir lið c að ég get ekki lengur farið í flik flak. Jább einusinni var sú tíðin að ég gat stokkið afturfyrir mig eins og ekkert væri auðveldara, núna er kollhnís djarfasti leikurinn minn..sem ég btw get ekki heldur. Og mér til málsbóta sá ég það í dag að Óli getur það ekki heldur. Mér er stórlétt.


Læt fylgja mynd af lasarusinum líka

Aðgerð F

Við fórum hópur í aðgerð F í gær og flísalögðum í skuggahverfinu. Það vakti mismikla ánægju íbúa en margir voru nokkuð ánægðir með framtakið. Lögreglan kom of seint svo það voru engir eftirmálar. Allt gekk eins og í sögu og mun betur en við þorðum að vona. Hópurinn var allavega mjög ánægður með vel unnið verk (verknað)
Þið getið séð eitthvað af því í fréttablaðinu í dag. Mikið var samt gaman að sjá þetta ljótaljóta hús pínulítið fínt.