Bumban fer ekki minnkandi en svefninn gerir það. Því sit ég hér geispandi og bloggandi. Ég er ekki búin að hafa mikið fyrir stafni annað en að fara reglulega á te og kaffi, kaupa mér frappa með karamellu og síðan horfa á afspyrnulélegt sjónvarpsefni. Það er alveg merkilegt hvernig verið er að reyna að murrka úr manni geðheilsu með endursýningum og b þáttum á skjá einum. Kosturinn er samt sá að maður er ekki að borga fyrir það. Stöð tvö rukkar hinsvegar almúgann um hendur og lífeyri fyrir svipað gæðaefni. Ég er svo fegin að hafa sagt þessu upp...þrátt fyrir að hugsa til Opruh með söknuði.

Ég viðurkenni það fúslega að ég horfi á allt svona auðmelt kerlingaefni ef það er í boði. Dr,Phil á samt ekki alveg upp á pallborðið hjá mér. Hann er með svo hræðilegann kæk, blikkar augunum hryllilega fast í gríð og erg svo ég dett út og hætti að heyra um hvað þátturinn snýst og fer að nudda augun mín. Svo er konan hans algjör hörmung. Hann er alltaf að finna einhver verkefni handa henni til að sinna eins og taka viðtal við cher og e-ð. Þær deila bara einu sameiginlegu og þa er að þær eru of strekktar til að geta sýnt nokkur svipbrigði. Svo sagði hann grey kjáninn "merkilegt alveg hvað þið fimmtugu konurnar lítið vel út!" Svo klappa allir fyrir konunni hans fyrir vel unnið starf. Jeiii.

Af hvalnum er það að frétta að bumban stækkar eins og það sé enginn morgundagur. Ég er komin með 40 vikna kúlu segir læknirinn og vill fá að vita hverskonar ofvöxtur það er og ég fer því í vaxtarsónar á mið. Spennandi.
Ég er orðin ansi þung á mér og stekk ekki fram úr rúminu með dallasgreiðsluna eins og áður. Núna þarf ég nánast að biðja um aðstoð við að standa upp því ég er eins og afvelta skjaldbaka...skil ekki hvernig einstæðar fara að. Það er samt farið að styttast hryllilega mikið í herlegheitin og það er búið að ákveða að ég verð ekki látin ganga lengra en 39 vikur svo 22.sept verður líklega dagurinn. Nenni ekki að skrifa lengur, andleysi heitir það víst;)

Ég er farin að skammast mín fyrir að vera ekki nógu dugleg við að rækta samband við vini mína. Ég skelli skuldinni á vaxandi belg og skapsveiflur og inniveru sem belgnum fylgir.
Það er samt svo gaman að muna eftir skemmtilegum hlutum og muna að maður hefur alveg líka verið skemmtilegur. Ekki alltaf tikkandi hormónabomba sem bilast yfir því að gólfið sé ekki nógu vel skúrað;S

Ég fékk skemmtilega email sendingu um daginn. Það voru gamlar myndir sem ég vissi ekki hvort ég hefði viljað að hefðu týnst for good eða komist í mínar hendur sem þær gerðu. Verst að þær eru í mörgum höndum. Ég held að það sé alveg bókað mál að ég gæti aldrei orðið forseti. Ef maður ætlar að vera forseti þarftu að vera ansi flekklaus og þá má enginn eiga ósiðsamlegar myndir af þér. Ég á því miður of margar og ég held að margir aðrir eigi of margar.
Þessi var á meðal þeirra.



Ég verð semsagt aldrei forseti..

Ætlaði að blogga..

...en hafði síðan ekkert að segja.





Alveg að koma afmæli

Jæja huggulegheitin.
Ég er opinberlega í hreiðurgerð. Mér var sagt að þetta gæti gerst en ég hef aldrei trúað því. Var viss um að ef það væri hægt að vera í hreiðurgerð á msn þá myndi ég fá köllun ...annars ekki.
Ég verð að státa mig af því að vera húsmóðir í dag. Búin að þrífa ruslaskápinn (mamma sagði alltaf að þar gætirðu séð skítastandard heimilihaldarans) og er ég hæst ánægð með árangurinn. Ég er voða glöð yfir því samt að enginn sér mig á eldhúsgólfinu með plömmer, perrasvita stunur og tilbehör. Einu vitnin, me and bebe..

Svo var það ísskápurinn, veggirnir, skápahurðirnar og þá fattaði ég þetta allt saman, þetta var ekki mér að kenna og ég var ekki sú sem var að gera þetta heldur er hýsillinn að stjórna mér. Mikið er ég glöð að ég er ekki við stjórn lengur og enn glaðari yfir því að það eru ekki til fleiri Grey´s anatomy þættir. Þetta var að gleypa mig. Ég náði að horfa á síðasta þáttinn í gær (mútaði frumburðinum með heyrnatólum, stubbum og sveskjum) ég hef sjaldan bólgnað jafn mikið í framan. Ég er farin að lifa mig svo inn í þetta að ég var að verða veruleikafirrt. Valgerður læknanemi. Ég og George og izzy bestu vinir. Ég og Izzy saman með tannhvítunargóm að baka muffins á milli vakta. Gott að 4 serían er ekki komin.



Það var samt einn þáttur sem ég varð alveg lens yfir. Það var unglings stelpa sem var eins og vinkill í laginu. Hún var með sama sjúkdóm og ég er með, hryggskekkju sem veldur því að maður endar eins og samlokuskilti í laginu ef ekkert er gert.
Ég var svo heppin að vera Íslendingur og þar af leiðandi með frábært sjúkratryggingarbatterí á bakvið mig. Ég fékk skrúfur og nagla í bakið, missti rifbein og fékk stórt ör í skrappbókina fyrir.
Þetta tókst hjá mér en því miður er þetta ekki alltaf svona einfalt. Í þættinum mátti sjá þessa stúlku hálf skríða um því hún var ekki jafn heppin og ég. Ég hef einhvernvegin sjaldan leitt huganum að því hvernig hefði farið ef ég hefði ekki verið send í þessa aðgerð. Það var algjör tilviljun þannig séð því ég var búin að ganga á milli lækna sem sögðu mér annars vegar að anda í bréfpoka því ég væri bara ruglaður unglingur að feikaða eða að ég ætti bara að vera dugleg að synda. Sá sami læknir hafði látið mig vera í stoðbelti úr harðplasti 23 tíma á sólarhring og tvo hálftíma laus. Það var ekki huggulegt og enn síður þegar hann yppti öxlum og sagði að þetta hafði líklega ekki gert neitt gagn. Hefði líklega frekar viljað láta ljúga að mér og halda að þetta hafi þjónað tilgangi þennann 8 og 9 bekk sem ég þurfti að þrauka þetta. Hann sagði bara sorry ekkert meira fyrir þig og okkur að gera.

...Good memories:S

Sem betur fer lét ég ekki segjast og fór og fékk annað álit. Þá kom þetta allt í ljós. Hent á skurðborðið og negld saman eins og þyrluspaðinn í Einari Áskeli. Mikið er ég þakklát í dag. Fór bara eitthvað að velta þessu fyrir mér að þeta hefði getað farið allt á annann veg og ég í hjólastól með engin börn. Mikið er maður eitthvað fattlaus stundum á góðu hlutina.

En gott veður og ég ætla að halda áfram að þrífa. Næ bráðum í tannburstann til að skrúbba á milli skápa.
Farið varlega í umferðinni og sjáið nýju Michael Moore myndina og öðlist nýtt sjónarhorn á heilbrigðiskerfið okkar.

Jaaaæja

Kominn tími á blogg? Ég fékk skammir og tek það til greina. Ein og ein hræða enn að tékka svo það er eins gott að fullnægja bloggþörfum þeirra:P

Hvað get ég sagt...
Slit-tékk
Gyllinæð-tékk
Crocksskór-tékk
Háralitur sem loðir við allt nema hárið á mér-tékk...veggurinn er með fallegann háralit sem mig langaði í.

Á ég mér endurreisnarvon? Ég er allt það sem ég hef hæðst að í háa herrans, og þessu linnir ekki. Ég á eitt þrep eftir í kvennahlaupsbolinn en ég læt það nú vera. Held í restina af sæmdinni minni.

Þrátt fyrir óhugnalega upptalningu hér að ofan þá eru þetta búnar að vera yndislegar vikur að mestu. Barn og betri helmingur í fríi og ég fékk að hafa nóg fyrir stafni. Fórum í útilegu í húsi á hjólum, parkeruðum á Þingvöllum í rigningu. Það var huggulegt...þangað til batteríin í fartölvunum báðum kláruðust. Jebb við erum ekki upp á marga fiska í útivistinni en ég verð að segja ykkur að Gray´s anatomy eru skemmtilegir þættir.

Litla dnaið mitt er farið að spjalla við mig og er eins frábært og það gæti orðið, kannski þessvegna sem ég þrauka upptalningu númer 1 og 2 betur þar sem ég býst við að eiga annað eins í vændum. En frumburðurinn er frábær í alla staði.
Núna er að síga á seinasta hlutann á þessu ferli og ég er ansi ánægð bara með að vera með slit því þetta hélst inni allavega enn. Það er fram úr björtustu vonum. Það er allt búið að ganga eins og í sögu..þannig og ég hef ekki yfir neinu að kvarta. Að væla yfir slitum er eitthvað sem væri kjánalegt þar sem dagar bikinis og magabola kvöddu á svipuðum tíma og Dr. Alban. Þannig að þetta skiptir ekki miklu. Ég hef líka verið einn furðulegur aðdáandi öra og finnst eitthvað heillandi við ör. Skemmtilegt að heyra líka allskonar sögur af allskonar örum. Mín eru samt að verða eins og skemmtileg skrappbók.

Fólk er byrjað að stoppa mig úti á götu og spyrja mig hvort ég sé búin að gleypa hval. Ég svara þessu yfirleitt á þann mátann að fólkið í Óla fjölskyldu fæðist flest með höfuð í yfirstærð og ég fái litlu um þetta ráðið. Þau eru bara svona. Rétt eins og gyðingar fengu stórt nef.
Ég semsagt nokkrum sentimetrum frá því að geta leigt mig út sem æfingabolta þar sem ég rúnast svo vel á öllum köntum að ég þarf ekki að nota fæturna eins og áður. "Lyfta og stíga" er úr sögunni, prikið sem rúllar mér af stað dugar fínt.
Ljósmóðirin horfði á mig um daginn og sagði "jæja elskuleg....finnst þér þú ekki hafa blómstrað svolítið síðustu vikur?"
Ég er búin að blása út og ekkert eins og nein blóm sem ég hef séð. Þetta var númer 2 í krúttskalanum þar sem hinn læknirinn minn notaði orðið bólstruð. Það er eitthvað sem ég kann alltaf vel að meta. En blómstra...ég veit ekki.
Hún er yndi og sagði mér varfærnislega að það þyrfti að senda mig í vaxtarsónar því höfuðlag föðurs dekkaði ekki sem útskýring á þessu flykki.
Ég fór og það er allt í lagi. Ég bíð bara spennt eftir að fá litla tröllið í hendurnar.

Ég verð bara að deila því með þeim sem ekki vita. Ég fór í heimsókn til vinar míns fyrir um hálfu ári og sá þar fyndnustu þætti sem ég hef séð. Nighty night heita þeir og eru breskir. Svipaður húmor og í Little Britain en mun illkvittnislegri. Ég allavega veinaði þegar ég horfði á þetta og bið ykkur sem eruð jafn evil og bloggeigandinn ég að redda ykkur þessum þáttum.
http://www.bbc.co.uk/comedy/guide/articles/n/nightynight_999040106.shtml þetta á að vera linkurinn á þetta. Annars er ég líka búin að vera í little britain dvala og langt síðan ég horfði á þá síðast. Ég var svo heppin að ná í skottið á þættinum áðan og minna mig á að eyða meiri tíma í sjónvarpsgláp....eða þannig:S

Ég varð líka fyrir því óhappi áðan að lenda á Jay fituhaus Leno og sjá þar nokkur verstu moment spjallþáttana áðan. Þau voru fyrir ótrúlegri tilviljun öll stödd í þessum eina þætti. Þetta var eitthvað svona heimskuleg stunt hjá óþekktu fólki sem hefði nánast getað sagað af sér fótinn "on air" fyrir þessar eftirsóttu 15 sekundur af frægðinni. Þarna var einhver portúgalskur hobbiti í alltofstórum bol að gera eitthvað "reyniaðkveikjaekkiíbuxunummínum-stunt-á meðan ég reyni að setja flaming sykurpúða í skeið í munninum á mér" wtf? Ég sá bara þennann misheppnaða mann ná að kveikja í skónum sínum, næstum settinu hjá fituhausnum, brenna hendina á sér silent 3 stigabruna (passaði sig þó á því að kveinka sér ekki) og missa allt á gólfið tvisvar. Ég og gullmaðurinn sátum bæði veinandi og æjandi og reyndum að horfa á þetta með hálfklemmd augun af bjánagangi..
við komumst eiginlega ekki að því hvað átti að gerast þarna í endann eða út á hvað þetta gekk annað en að eymingjans maður gerði sig að fífli mð sykurpúða og eldspýtu.

Næsta á eftir kom rednekki með hart hár og gúmmíteygju langa sem vinur hans smellti á mallann á honum. Hann var samt held ég að reyna að koma frá sér þeirri gamansögu að hann hafi verið svo villtur eitt kvöldið að hann hafi bara smellt rakvél á hausinn og skrifað, "viltu giftast mér" og sýnt netkærustunni sinni á youtube. Rómansinn í háglansi. Þetta var semsagt önnur villtasta lífsreynslan hans á eftir gúmmíteygjustuntinu on air. Ég elska kanann.

Þriðja og toppurinn á tepartýinu hjá honum í þættinum (líklega gengið illa að fá seleb í þáttinn í kvöld) var svo ítalinn sem leit út eins og uppfinningamaðurinn í back to the future. bastarðurinn bróðir hans sem var dökkur en alveg eins.
Hann var svo hrikalega sterkur að hann braut kókoshnetur. Jay ákvað að sanna það fyrir áhorfendum að það væru engin brögð í tafli og maðurinn ætlaði að brjóta 20 hnetur á einu bretti...með berum höndum! úú þarna kemur eitthvað krassandi, hugsaði ég, en svo henti hann einni ofurhnetuni í gólfið og þá voru eftir 19 til að brjóta. Svo massað var þetta.
Litli ítalinn pústaði sig síðan upp með aðstoðarmanninum öskraði eitthvað óskiljanlegt á pizzeriamáli og hóf handa við að brjóta. hann braut eina ekki næstu ekki næstu og ekki næstu eina aðra og síðan var hann eins og hellisbúi á E pillu og barði allar aftur og aftur, nokkrar brotnuðu og þá var tíminn búinn. Meiriháttar talent.
Ahhh..you had to be there..

Vút

Það líður langt á milli færlsna núna en það er bara þannig.
Það er fátt spennandi að gerast núna nema það að ÖLL fötin mín eru eins og það séu sniðin í xxs og því skondið að sjá mig á röltinu núna. Ef þið sjáið hormónabombu á vappi með gliðnaða sauma á rassi, rass að framan og uppúr þá endilega smellið á mig kveðju.

Ég var samt djörf og skellti mér í bíó með henni öskubusku vinkonu minni. Hún átti bágt með sig um tólf og var komin með nokkra feita marbletti af olnbogaskotum tíu mín. eftir að vagninn breyttist í graskerið.
Við ákváðum eftir mikinn valkvíða að fara á myndina Zodiac, myndin um fjöldamorðingjann. Það er alltaf eitthvað sem kveikir í mér við hrollvekjur og eitthvað svona ógeðslegt, þó þessi mynd sé svo langtfrá því að vera hryllari. Morð og eitthvað hryllilegt sem lætur mann missa úr svefn næstu viku er eitthvað sem ég borga mig hiklaust á. Þessi var hinsvegar voða ljúf miðað við margt annað. Mjöög skemmtilegur fyrri helmingur. Seinni....not so good. Held allavega að öskubuska hafi ekki verið sú eina hrjótandi í salnum. Af einhverjum ástæðum mæli ég samt með henni.

Eftir bíóferð og upplivelse síðustu daga þá er nýjasta uppgövun mín sú að að kaupa mér þvaglegg á Ebay. Ef þið sjáið einn slíkann endilega hendið til mín link á gripinn. Er komin með svo leið á því að pissa að það er ekki til lýsingarorð yfir það. Það er allavega 4 stigum yfir efstastigi.

Fjölskyldan áðurnefnda á baðinu er í lægð. Þau eru líklega enn syrgjandi undir baðinu en sem beeeetur fer þá eru þeir með afleysingar í sumar. Það er pólsk brún fjölskylda sem á líka jafnmarga fætur og the Silvanians, en eru með magnaðann hæfileika til að rúlla sér. Þeim fannst samt Ajaxið mitt ekki bragðgott og létu sig hverfa í bili aftur. Ég býst við því að vinir mínir undir baðinu séu að taka við nýjum umsóknum.

Bið að heilsa í bili.
Vala og minikepp

Gestir velkomnir..?

Hér í holunni okkar litlu erum við enn að koma okkur fyrir, jám það er komið ár síðan við fengum afhent- rétt munað hjá þér lesandi góður!

Eitt af því sem hefur plagað mig hvað mest í þessari hálfkláruðu íbúð er baðherbergið okkar.
Þeir sem mig þekkja vita hvað ég hræðist einna mest í þessum heimi .....stíflur og silfurskottur.
Á baðherberginu okkar á eftir að þétta göt á milli gólfs og flísa. Þar á milli koma upp gestir að næturlagi og hræða úr mér líftóruna....
Leikurinn "Á ég að láta þetta gossa í brækurnar eða takast á við óttann og pissa á 100km hraða með lokuð augun, skjálfandi á beinum og láta svitann í lófunum ekki líma pappírinn fastann og taka meiri tíma?" er búinn að vera misskemmtilegur.
Þegar maður er samt í svona ástandi þá er ekki annað í boði en að fara og leika þennann leik sjaldnar en 20 sinnum á nóttu þar sem hýsillinn minn er farinn að stela plássinu frá blöðrunni og notar hana óspart sem skemmtilegann boxpúða.
Ég verð að segja að fyrri kosturinn er því oft búinn að vera ansi freistandi :S (gerði það samt ekki)

Þetta er búið að taka á undanfarið en núna um daginn gerðist svolítið. Ég herti upp hugann, tók öskurstökk og hoppaði líklega á pabbann.
Þarna var heil fjölskylda, Stóri og Litli og enn minni. Ég sá þegar æsingurinn var afstaðinn að stóri var orðinn að lestarslysi. Ég verð því að viðurkenna, hvort sem um hormónum er að kenna eður ei, að ég fékk samviskubit.
Matthildur var að borða popp um daginn og hafði misst eitt á baðinu (eða er í samstarfi gegn mér og er með gestina í fríu fæði) en litli tók bróðir sinn og faldi skjálfandi á bakvið poppið. Ég hafið ekki orku í meiri dramatík en gat ekki annað en slökkt ljósið hjá þeim greyunum og lokaði hurðinni. Þetta varð því upphafið af baðherbergissáttum.
Ég er samt með sílíkonþéttið inni í skáp og er að hugsa um að skilja á milli heima þrátt fyrir góðann lærdóm.
Takk litlu vinir.

blogg

Ég held að það sé farið að líða of langt á milli skrifa, ég gleymdi leyniorðinu og komst ekki inn. Það segir allt sem segja þarf.
Ég hef verið skömmuð fyrir að vera löt við að skrifa en ég verð að segja að það er skárra að skrifa lítið en fullt af hundleiðinlegum færslum af banka og bónusferðum, veikinda og prófasögur. Læt alla hina bara um það.
Það er bara svo lítið að frétta.

síðan síðast er ég..

Búin að nýta kosningarrétt minn og kjósa rétt
Búin að segja of mikið við fólk sem kýs ekki rétt, verð að fara að hætta þessum stælum
Búin að fara í bíó, það gerist enn þó það sé sjaldan
Búin að hoppa af gleði yfir því að frumburðurinn sé farinn að tilkynna hægðarlos
Búin að fá flestar einkunnir úr skólanum, sýnist allt stefna í að fyrsta Ba-árinu mínu sé lokið, þó eru tvö eftir.
Búin að hanga of mikið á barnalandi..á maður að segja frá þessu á blogginu sínu
Búin að velta fyrir mér barneignum þroskaheftra of mikið
Langa til útlanda..sem er reyndar ekkert nýtt
Saknað vina minna.
Farið í bíltúr á fallegasta bíl í heimi
Fagnað sumri
Skammast mín fyrir tónlistarsmekk minn í fyrsta skipti á ævinni
Enduruppgötvað skemmtilegar hljómsveitir sem fengu að víkja of lengi í bílnum fyrir léttstöðinni, (stöð fellamamma i crocks og kvennahlaupsbolum) Fæ aldrei nóg af þeim eða því að tala um þær.
Dansað á stofugólfinu, of langt síðan síðast, varð móð
Þakkað fyrir að nágranninn fór ekki mínutu fyrr út með ruslið og næstum séð hamaganginn í stofunni
Séð mér til mikilla hughræringa myndir af mér á netinu síðan í barnaskóla (Minnti að ég hafi verið frekar smart..bömmer)
Hlegið af Huldu vinkonu fyrir að hafa verið hallærislegri en ég og þakkað fyrir það þegar ég sá mínar myndir. Hún toppar allt.
Glaðst yfir fyndnu fjölskyldunni minni.
Fengið að vita kynið á bebetwo og þagað yfir því.
Og að lokum fengið brjóstaþoku á svo háu stigi að ég gleymi öllu og þar á meðal hinu sem ég er búin að vera að gera og hvar ég setti símann og kortið...sorry óli.

Njarðvíkingar fóru heim súrir, mömmudrengir í KR tóku bikarinn. Það var gott. Ekki að mér hafi ekki verið sama þegar ég datt inn á þetta, með Óla minn æpandi í stofunni með magaherping. Skil ekki afhverju strákar fara að æpa yfir svona boltalátum.

Var að komast að því mér til ekki svo mikillar furðu að ég verð líklega búin að eignast tvö börn á meðan ég er engu nær í Lost. Segir það mér að ég sé lífseigur aðdáandi sem ætti alls ekki að gefast upp eða svona hint sem segir mér hinsvegar að give it up & get a life? Ég er alveg að fara að hallast að því síðarnefnda.

Er byrjuð í spennandi kúrs í vöruhönnun sem kætir mig mikið. Gott að enda þessa guðsvoluðu önn á einhverju svona skemmtilegu. Ég er líka haldin krónískri bloggþurrð. Gæti samt endalaust dælt inn soralinkum á þetta blogg sem kæta mig mikið eins og td þessi www.b2.is/?sida=tengill&id=231841 sem ég bara get ekki hætt að hlæja að.
Það mætti kalla þetta hormónasveiflur þegar ég er farin að fá kast á netinu og hlæja eins og api á stofugólfinu og byrja síðan að grenja mínútu síðar yfir tryggingarauglýsingu. Þetta gengur yfir. Það má alveg hughreysta gullmanninn einstökusinnum og minna hann á að þetta sé tímabil, ekki permanent crazyness.
Svo verður þessi líka að fylgja,www.b2.is/?sida=tengill&id=231858 , ætla að fá mér svona á morgun, set afraksturinn á barnaland.

Bloggleti

..er eitthvað sem hrjáir mig þessa dagana. Kannski er það gott, ekkert til að nöldra yfir og allt svona í nutral. Verð samt að deila þessari snilld með heiminum þökk sé breezer sjúklingnum:D (jebb er abbó og langar í einn kaldann núna með ananas)

Færð þu svipad?

Read my VisualDNA™     Get your own VisualDNA™

Þema vikunnar heldur afram

Já ég fékk símtal frá huggulegri stúlkukind í dag. Hún sagði mér að mér væri boðið á forsýningu á Legi eftir Hugleik. Þemað heldur því áfram og ég þáði með þökkum á át næstum af henni hendina af gleði. Ég verð að gefa þessari snilld stórt lófaklapp. Ég fékk maskarann í pollum á mallann og sessunauturinn minn var í sömu sporum. Eg verð samt að mínusa þetta massíft vegna lélegrar loftræstingar 200°hiti og ekki opin búlla til að redda sér sódavatni. Pffff...
Beggers can´t be choosers svo ég kyngdi bara munnvatni á extra hraða og vonaðist til þess að ofþornun gerðist ekki á 90 mín.

Ég ætla samt ekki að mínusa þetta beint, verð bara að erfa þetta við leikhúsið, en ég skemmti mér konunglega. Gaman að fara í leikhús, allt of langt síðan síðast. Segir kannski of mikið að vera að leita af sjoppunni í fatahenginu..?

Takk Katz fyrir huggulega kvöldstund:*

Ég get víst ekki skrifað meira því það bíður mín 15 cm hörbútur á borðinu sem ég þarf að gera eitthvað við. Ekki reyna svo að gefa það í skyn að maður sé ekki að vinna fyrir BA gráðunni sinni:S

Jæja þá er eins gott að útvarpa því á netið góða að við ætlum að sjá um það alfarið ein að fjölga íslensku þjóðinni. Þetta mission er víst hafið og við stefnum á september, nánar tiltekið.
Við vitum öll hvað Septembermánuður elur af sér frábært fólk:D

Yfir og út,

Fabulous four!

já það er unaðslegt að vakna og hlusta á skemmtilega tónlist og dilla rassinum í allar áttir. Með úfið hár og bólu á kinninni. Finnst ég samt skíthugguleg svona á morgnana. Við vinkonurnar vorum líka sammála að maður væri sætastur á morgnana, þegar maður er smá svona bólginn og mallinn enn inni. Svo byrjar allt að glíma við þyngdaraflið aftur eftir ca. hálftíma:D
Ég get ekki að því gert en þrátt fyrir að langt sé síðan ég hlustaði á þetta fyrst þá get ég varla hætt að taka morgundansinn við þetta www.youtube.com/watch?v=LD5sahXoj0U Svona ekta morgunklassík.
...sem og þetta sem er svo skemmtilegt, mig langar alltaf í skó þegar eg sé þetta myndband með Jenny wilson

Minnir mig líka á Kidda minn, hvar ertu eiginlega?

Ætla að þruma inn hérna nokkrum öðrum ryksuguklassíkerum.

Regiina Spector sem eflaust margir eru komnar með gubbuna á....ekki ég danslagið endalausa:)


White stripes og Hotel Yorba. Ég verð alltaf glöð þegar ég heyri þetta og minnir þetta mig líka á svo margt skemmtilegt:)


Þetta er tímalaus klassík með FYC, ég fæ aldrei nóg af þessu og því síður eftir að ég sá þetta frábæra myndband


Ég veit ekki hversu oft ég hef hellt yfir mig bjór þegar ég hoppa af gleði yfir þessu lagi með Bibbunni..Virkar líka vel heima mínus eða ekki bjórinn;)


Pixies, ég þarf bara ekki að segja neitt meira.


The Cure- Friday... mikið sem ég elska þetta lag


Rolling stones- beast of burden. Ég gólaði þetta svo oft í á blússandi siglingu með Tona heitnum:D Ég fæ aldrei nóg.


Sjitt ég gæti haldið enadalaust áfram enda lítið brot. Ég er komin með svona danskitl í mallann og ætla að fara að ryksuga!!
Vonandi eigið þið jafn góðann dag og ég:*
Endilega komið með fleiri lög á tiltektarlistann:D

Kveðjur, Vala Partýöxl

Enn einn dagurinn...

..í veikindum. Matthildur er las og ég andlega með henni. Ímynda mér að ég sé voða lasin og sef bara með henni;)
Ég er farin að gruna Teletubbies um heimsyfirráð. Þeir byrja á börnunum og hófust handa um 2000. Eftir nokkra tugi ára, þá verða þeir fosetar sinna heimsálfa, fjögurra sem þeir skiptu bróðurlega á milli sín, ásamt stubbabrauði og búðing. Þeir stíga klaufalega á þegna sína, flissa í hasskófinu sínu og fylgjast með okkur dýrunum á sjónvarpsskjánum sínum á mallanum. Ef við gerum einhvern óskunda þá höfum við verra af og í versta falli verðum við neydd til þess að tala við börnin sem talsettu íslenska efnið í 5 tíma. Það myndi drepa hvern sem er. Sé það fyrir mér að stúlkan sem segir "steppskórsteppskórsteppskórsteppskórsteppskórhefureinhverséðsteppskónamína?" sé með rauð augu horn og hala. Sama gildir um strákinn sem segir fýldri röddu "rigningrigningringningþaðergaman". Saddam held ég ætti bara að vera fegin með dauðarefsinguna sína. Þetta er ábyggilega verra.

Ef einhver er að hugsa hlýlega til okkar hér þá er alltaf velkomið að gefa barninu nýjann stubbadisk..því þessi er kominn í remix og segja þeir, stubb-ubb--ubbarnir-arnir.....segja-segja-segja -segja haaaaaa-aaaa-aaaaa-aaaaaaalló! Þetta er meira en mitt litla hjarta þolir. Matthildur situr samt eins og engill og heilinn hennar forritast í leiðinni. Alltaf er hægt að segja meija bubba...bubba...mamma, bubba!!!!!!
Mig auma.

En að öðru, ég legg til að þið lítið á manninn minn á blogginu sínu, myndarlegur er hann, en í fötunum mínum, not so much. Hann fær samt öll prik í kladdann sinn fyrir viðleitni og sjálfsfórnum fyrir þessi börn sem hann er að vinna fyrir. Þessi elska.

Jæja

Nú er ég að reyna að setja bloggið aftur í gírinn. Komnir nokkrir tenglar, fáir en ég nenni ekki að setja inn blogg sem eru ekki virk. Setti kröfu á að hafa bloggað frá áramótum:) Ef einhver er ósáttur, setja inn færslu og commenta síðan;D

Pan's Labyrinth

Ég get ekki annað en skrifað gleðiskrif. Ég fór ásamt bíófélaganum mínum í bíó á fimmtudagskvöldið og fjárfestum við í miðum á Little children. Á leið okkar í salinn fattaðist það að þetta var frímerkjasalurinn þar sem leikurinn, "Hvar er skjárinn" fer alltaf fram í byrjun myndar. Okkur fannst sá leikur alveg ómögulegur í það skiptið svo við ákváðum að fara frekar á Pan´s Labyrint sem var sýnd í stóra salnum. Ég get alveg sagt að þetta hafi verið það besta sem gat gerst. Ég er orðlaus enn og gleðitárin streyma, enda langt síðan ég sá mynd sem smaug svona inn í hjartað mitt. Enda hálfgerður sökker fyrir ævintýrum, skordýrum, og skrímslum. Ég verð að segja að Amelie fær að rykfalla þegar þessi kemst í hilluna mína og ég er við það að fara að mála pöddur og skrímsli á stofuveggina. Ég vil endilega mæla með því að allir skelli sér á hana sem fyrst og leyfi sér að fara í smá krakkafíling.
Ég verð að segja að ég var lent á sama aldursskeiði og Ophelia var á, enda ekki ósvipuð á þeim tíma með slaufur í hári, prinsessukjólum, orma í vösum og dreymdi um að verða prinsessa. Fann mig með hrollvekjuspenniginn eins og þegar ég lá á gólfinu með hedphonin í plötuspilaranum að bíða eftir því að Mjallhvít yrði drepin af vondu stjúpunni. Gott ef ég fer ekki bara aftur, enda svo ódýrt* í bíó!;)

Sitt litið af hverju

Jæja komið að smá bloggi.
Lítið að frétta, ég held áfram að furða mig á allskonar skandal í þessum heimi. Þá má efst tróna virkjanagleði skammsýnna pólitíkusa, Baugsmálsfarsinn, transfitugleði Íslendinga sem eru að springa úr fitu og óhollustu, Heilbrigðiskerfisins, þó helst BUGL vandamáls sem er til háborinnar skammar samanborði við önnur norðurlönd. og síðast en ekki síst svimandi hárra skólagjalda í skólanum mínum sem ég er að fatta að eru ekki komin í bankann:S

Ég veit ekki hvort ég eigi að fara að nefna þetta ofurþreytta Eurovision...er þetta ekki bara að verða komið gott. Hvernig væri að setja peninginn frekar í tónlistaþróunarmiðstöð fyrir unga upprennandi aðstöðulausa tónlistarmenn/konur? Hver nennir að horfa á þessar leiðindaklysjur eitt árið í viðbót reyna að hella nógu miklu í sig til þess eins að þrauka fram að íslenska sjóinu, sem eflaust inniheldur útbrennda poppara eða coverbakraddadrottningar, svo ekki minnist ég á ofurhresu fyrrverandi feitabolluna og drottninguna með hæsta enni í evrópu. Ég bara get þetta ekki.